1634 - DE WEST-INDISCHE COMPAGNIE:

• Nederland was van 1560 tot 1640 verwikkeld in een oorlog met Spanje om haar onafhankelijkheid te verkrijgen.
• Mede door deze oorlog, die veel grondstoffen, schepen en manschappen vergde, namen de Nederlanders, net als Portugal en Spanje, niet deel aan de eerste ontdekkingsreizen.
• Hun schepen waren vóór 1580 niet in het Caribisch gebied te zien.
• Dit veranderde in 1580 toen Spanje Portugal veroverde en de unie met Portugal (1580-1640) tot stand kwam.
• Portugal mocht geen handel drijven met Nederland, de vijand van Spanje.
• De handel tussen Portugal en Nederland bestond voornamelijk uit zout en de Nederlanders werden gedwongen hun zout elders te verkrijgen.
• Zout was in die tijd erg belangrijk voor de conservering van voedsel, met name vis.
• In 1585 voeren de eerste Nederlandse schepen voor de kust van Venezuela, waar ze zout kwamen halen uit de zoutpannen van Punto Araya, vlakbij Curaçao.
• Nadat de Nederlanders van Sint-Maarten waren verdreven, begonnen de "Heeren XIX", de directeuren van de West-Indische Compagnie (WIC), bestaande uit 19 personen, de mogelijkheid te overwegen om een goed verdedigbare basis in het Caribisch gebied te behouden, van waaruit alle operaties konden plaatsvinden.
• De optie Curaçao lag op tafel vanwege de goed verdedigbare havens. Het was gunstig gelegen ten opzichte van Venezuela en de handelsroutes.
• Het kon worden gebruikt als marinebasis om (de bevoorradingslijnen van) vijandelijk Spanje aan te vallen.
• Tijdens de vergadering van 6 april 1634 keurden de directeuren van de WIC het veroveringsplan goed.

JOHAN VAN WALBEECK EN DE VEROVERING VAN CURAÇAO:

• Er werd een expeditieleger gevormd onder leiding van Johan van Walbeeck en Pierre Le Grand.
• De expeditie bestond uit 180 matrozen en 225 soldaten.
• Op 29 juli 1634 veroverden ze Curaçao.
• De Spanjaarden gaven zich over met de afspraak dat de meerderheid van de indianen, ongeveer 400 in getal, en 32 Spanjaarden vrij zouden zijn om te vertrekken.
• Ze werden naar Coro, Venezuela gestuurd.
• Op 21 augustus was de capitulatie een feit.
• Tot de komst van de West-Indische Compagnie (W.I.C.) in 1634 werden de Benedenwindse Eilanden bewoond door Caquetio, die na 1499 werden bestuurd door Spanjaarden.
  
  Nieuwe bewoners in de zeventiende eeuw 1634 - 1700
• Johan van Walbeeck had alle Spanjaarden en een groot gedeelte van de Caquetio naar het vasteland gestuurd.
• Daardoor raakte Curaçao vrijwel ontvolkt.

• In 1634, ten tijde van de verovering van het eiland Curaçao door de Nederlanders en de capitulatie van de Spanjaarden, was "Punda" (De Punt) niet meer dan een vlak oppervlak, een schiereiland van 2,8 hectare, bedekt met cactussen en struiken.
• In 1635 werd er hier een vesting gebouwd, Fort Amsterdam.

1635 - WILLEMSTAD - "FORT AMSTERDAM"

De bouw van Fort Amsterdam begon in maart 1635.

• Met de vestiging van een regering en een garnizoen werd het de belangrijkste plaats op Curaçao.
• De Nederlanders bouwden verschillende forten op strategische plaatsen op het eiland om het te beschermen tegen buitenlandse invasies en plunderende piraten.
  Onder de West-Indische Compagnie werd Curaçao een handelscentrum.
  
• De stad werd gebouwd rond een natuurlijke haven die openstond voor alle handel, inclusief particuliere handelaren.

• Johan van Walbeeck had alle Spanjaarden en een groot gedeelte van de Caquetio naar het vasteland gestuurd.
• Daardoor raakte Curaçao vrijwel ontvolkt.
• Omdat een groot deel van de bevolking was weggestuurd met de spanjaarden, stimuleerde de WIC ook kolonisatie,
• De W.I.C. zorgde ervoor dat de bevolking in de eerste Nederlandse jaren voornamelijk uit Europese mannen bestond.
  
  
• 1635 - Protestantisme:
  
• Vanaf 1634 brachten de Nederlandse kolonisten het protestantisme naar Curaçao.
• In 1635 arriveerde de eerste predikant, Fredericus Vitteus, op het eiland.
• Omdat handel belangrijker was dan religie voor de Nederlandse WIC, waren er vaak ernstige meningsverschillen tussen de kerk en de compagnie.
• Dat leidde tot een nogal ruwe samenleving, waar de dominee regelmatig over klaagde.
• De opeenvolgende directeuren van de W.I.C. op Curaçao vroegen de bewindhebbers in Nederland regelmatig om ‘nette’ vrouwen te sturen, maar er was nog weinig aantrekkelijks voor deze vrouwen om naar Curaçao te komen.
• Peter Stuyvesant was van 1642 tot 1644 directeur van de Nederlandse WIC-kolonie Curaçao.
• Pas toen Peter Stuyvesant en zijn opvolger Mathias Beck het directeurschap op zich namen rond 1645, verbeterden de leefomstandigheden op de eilanden.
  
  
• Jaren 1650 - PLANTAGEHUIZEN:
  
• Nadat aanhoudende mislukte oogsten de Nederlandse WIC in de tweede helft van de zeventiende eeuw hadden gedwongen haar landbouwprogramma op Curaçao te staken, werd het land verdeeld onder particulieren.
• Vooral werknemers van de Compagnie grepen deze kans aan om landadel te worden.
• De eerste huizen stonden dicht bij de stad, maar gaandeweg verspreidden ze zich over het eiland.
• Het waren grote herenhuizen, meestal op een verhoogd terras, omringd door lagere woningen voor het personeel en de slaven.
• Het hele complex was omgeven door lage muren van koraalsteen.
  
  
• Vooral de zorgelijke voedselsituatie kreeg aandacht:
  - de W.I.C. was een bedrijf dat winst moest maken en voedsel importeren was een kostbare zaak.
• Daarom nodigde Stuyvesant tijdens zijn bewind Sefardische joden uit, die oorspronkelijk uit Spanje en Portugal kwamen en in Brazilië ervaring met plantagelandbouw hadden opgedaan en vanwege de Inquisitie naar Nederland waren gevlucht.
  
  
• 1651 - DE EERSTE JOODSE IMMIGRANTEN:
  
• In 1651 gaf de West-Indische Compagnie João de Illan toestemming om vijftig Joodse kolonisten naar Curaçao te halen.
• Met deze kolonisten vormde De Illan de Joodse gemeenschap Mikvé Israël (Hoop Israëls).
• Zij konden plantages beginnen op Curaçao om lokaal voedsel te produceren.
• Eenmaal op het eiland aangekomen, werd een aantal joodse families echter ook actief in de handel.
  

1657 - WEST-INDISCHE COMPAGNIE & DE SLAVENHANDEL OP CURAÇAO:

• Ook veranderde de manier waarop de Compagnie Curaçao wilde gebruiken: was eerst de Kaapvaart een belangrijk argument om Curaçao in bezit te nemen, in de praktijk bleek dat die te weinig opleverde.
• Maar, door de in Brazilië opgedane kennis over de Trans-Atlantische slavenhandel realiseerde de W.I.C. zich dat Curaçao ideaal was als regionale slavenmarkt.
• De trans-Atlantische slavenhandel vond plaats van de 16e eeuw tot het begin van de 19e eeuw.
• Het overgrote deel van de tot slaaf gemaakten werd van de westkust van Afrika naar de Nieuwe Wereld getransporteerd.
• Curaçao speelde een belangrijke rol in de slavenhandel dankzij de West-Indische Compagnie (WIC).
• Dit leidde uiteindelijk tot verschillende groepen bewoners op het eiland: de overgebleven Caquetio, de christelijke en joodse Europeanen en de tot slaaf gemaakte Afrikanen, die de W.I.C. uit gebieden aan de West-Afrikaanse kust haalde van Guinee tot aan Angola.
• Zij vormden vanaf de tweede helft van de zeventiende eeuw de bevolking.
• Deze samenleving ontwikkelde zich tot een ‘gesegmenteerde’ maatschappij.
• Een segment was een groep mensen die bij elkaar hoorde door geboorte, afkomst, huidskleur, geloof en sociaal-economische positie.
• Wisselen van segment was vrijwel onmogelijk.
• Tevens hadden de leden van sommige segmenten meer rechten dan anderen.
• De indeling liep van de hoge blanke protestant, zoals de kooplieden en hoge W.I.C.-ambtenaren met veel rechten en een beperkte vorm van macht tot de tot slaaf gemaakt Afrikanen die geen enkel recht hadden en na verloop van tijd vrijwel allemaal katholiek gedoopt waren.
• Daartussen bewogen zich de andere groepen:
  – de Sefardische joden, die ondanks hun vaak hoge inkomen en bezit geen politieke macht hadden omdat zij niet het protestantse geloof aanhingen;
  – de lage blanke protestanten: Europese soldaten, matrozen, handwerkslieden en winkeliers;
  – de zogenoemde kleurlingen, ontstaan uit (vaak gedwongen) relaties tussen witte mannen en zwarte vrouwen, die een soort sociale tussenlaag gingen vormen en op Curaçao als een apart segment werden gezien.
  

1657 - DE BONTEKOE - HET EERSTE SLAVENSCHIP :

• Het eerste slavenschip, de "Bontekoe", voer in 1657 de St. Annabaai binnen met 191 Afrikanen aan boord.
• Halverwege de jaren zestig van de 17e eeuw arriveerde een gestage stroom slavenschepen en ontwikkelde Willemstad zich tot een doorvoerhaven.

1680 - WILLEMSTAD VRIJHAVEN:

• In 1675 werd Willemstad tot vrijhaven verklaard in de hoop dat dit de economie zou stimuleren.
• De vrijhaven had een passende naam nodig die de aandacht zou trekken.
• De naam Willemstad wordt voor het eerst in de archieven genoemd in 1680.

PAPIAMENTS / PAPIAMENTU:

• Tegen het einde van de 17e eeuw waren de vijf taalkundige basisingrediënten aanwezig voor het ontstaan van het Papiaments:
  Indiaans, Spaans, Nederlands, Portugees en verschillende Afrikaanse talen.
• De eerste verwijzing naar de taal dateert uit 1704, toen pater Schabel verwees naar een 'español bastardeado' (verbasterd Spaans) dat op Curaçao werd gesproken.
• De naam van de taal werd voor het eerst als zodanig gebruikt in 1805.

1707 - WILLEMSTAD - DE STAD IS ONTSTAAN:

• Fort Amsterdam werd gebouwd en ten noorden daarvan ontstond een stad.
• De stad werd aan drie zijden beschermd door een muur.
• Binnen deze muren waren de straten en steegjes smal.
• De meeste huizen hadden twee verdiepingen,vaak met een galerij.

1707 - WILLEMSTAD - OTRABANDA:

• De eerste grondverdeling vond plaats aan de overkant van de Sint-Annabaai, in Willemstad.
• Gouverneur Jacob Beck kondigde aan dat hij 14 percelen aan de overkant van de haven had toegewezen, maar onder de voorwaarde "dat er niets anders gebouwd zou worden dan pakhuizen en kleine woningen voor eenvoudige mensen, en dat geen van deze woningen of pakhuizen hoger dan één verdieping mocht zijn."
• Er werd echter geen enkele poging gedaan om deze verordening te handhaven, en "Otrabanda" (groeide uit tot een charmante wijk van Willemstad.
• Otrabanda is nu een wijk, ten westen van de Sint Annabaai in Willemstad, de hoofdstad van Curaçao.
• De naam komt uit het Papiaments en betekent letterlijk "de andere oever", een verwijzing naar het feit dat Otrobanda vanuit Punda ("De Punt") gezien aan de overkant van de Sint Annabaai ligt.
• Otrobanda vormt met Punda het historische centrum van Willemstad.

1751 -SINT-ANNABASILIEK - EERSTE KATHOLIEKE KERK:

• De Santa Anakerk in Otrabanda is de eerste rooms-katholieke kerk op Curaçao.
• Ze werd in 1751 gebouwd op initiatief van broeder Miguel Grimon, afkomstig uit Puerto Rico.
• Ze werd in 1768 voltooid door broeder Maubach.

1795 - Tula, Curaçao's nationale held - De opstand:

• Tula was een slaaf op uraçao en leider van de opstand die meer dan een maand duurde in 1795.
• Tegenwoordig wordt hij op Curaçao vereerd als een strijder voor mensenrechten en onafhankelijkheid.

1799 - Yotin Kòrtá:

• Gouverneur Johan Lauffer liet 8.000 Spaanse zilveren peso's (8 reales) in vier stukken snijden en gaf elk kwartstuk een waarde van 3 reales.
• Vanwege de onorthodoxe productiemethode werden deze nieuwe munten guillotine genoemd, naar het onthoofdingsinstrument van de Franse Revolutie.
• Na verloop van tijd werden deze guillotines "Yotín Kòrtá" (Gesneden guillotines) genoemd.

1800 - CURAÇAO ONDER GROOT-BRITTANNIË:

• Toen Napoleon probeerde zijn rijk in het Caribisch gebied uit te breiden, vroeg de gouverneur van Curaçao de Engelsen om bescherming.
• Als gevolg hiervan werd het eiland van 1800 tot 1803 door de Britten bestuurd.
• Na een tweede Britse periode, van 1807 tot 1815, heroverden de Nederlanders het eiland met het vredesverdrag van Parijs in maart 1815.

1810 - OPPERGENERAAL MANUEL CARLOS PIAR:

• Geboren in Willemstad, Curaçao, groeide Piar op als een bescheiden mestizo (gemengd ras: Spaans, Iers en Afro/Venezolaans) en onderworpen aan de discriminerende beperkingen die de sociale normen van de koloniale tijd oplegden.
• Tegen 1810 stelden zijn militaire ervaring en zijn verlangen naar onafhankelijkheid van de koloniale regeringen hem in dienst van het beginnende Venezolaanse onafhankelijkheidsconflict tegen Spanje.

P1812 - DE GROTE LIBERTADOR VAN LATIJNS-AMERIKA - SIMÓN BOLÍVAR OP CURAÇAOU:

• Nadat de eerste fase van zijn opstand in Venezuela was mislukt, zocht Bolívar zijn toevlucht bij twee van zijn zussen op het eiland Curaçao.
• De Joodse advocaat en koopman Mordechai Ricardo stelde twee huizen ter beschikking aan de Bolívars; één van de huizen, een achthoekig gebouw aan zee, is vandaag de dag bewaard gebleven als het Octagon op Curaçao.
• De broers Richard en Abraham Meza hielpen Bolívar ook met de financiering van zijn strijd tegen de Spaanse mogendheden.

1812 - DE ACHTHOEK:

• Het gebouw, gelegen aan de kust, waar Bolívars zussen een behoorlijk lange tijd woonden.
• Vanwege zijn merkwaardige vorm staat het op Curaçao bekend als de "Dak'i Parasol" of "parapludak".

1812 - DE CURAÇAO GAZETTE & COMMERCIËLE ADVERTEERDER EERSTE GEDRUKTE KRANT:

• De eerste gedrukte krant op Curaçao was "The Curaçao Gazette and Commercial Advertiser", die op 11 december 1812 verscheen.
• De uitgever was William Lee, die de titel "Printer to the King's most excellent Majesty" droeg.
• De krant werd oorspronkelijk in het Engels uitgegeven met enkele secties in het Nederlands.
• Sinds maart 1816 verschijnt het tijdschrift onder de naam: "De Curaçaosche Courant".

1816 - ADMIRAL PEDRO LUIS BRION:

• Pedro Luis Brión, geboren in 1782 op Curaçao, studeerde in Nederland en vocht meerdere malen tegen de Britten in Europa en de Caribische wateren.
• In 1813 zette hij zich in voor de onafhankelijkheid van Venezuela en een jaar later benoemde Simón Bolívar hem tot kapitein van een fregat.
• Na zijn eerste overwinning op Spaanse oorlogsschepen werd hij in 1816 door Bolívar benoemd tot admiraal.

1817 - CURAÇAOSE KLEUREN:

• In 1817 bepaalde gouverneur-generaal Albert Kikkert dat huizen niet langer witgekalkt mochten worden, omdat men geloofde dat de schittering van de tropische zon die op witte muren weerkaatste, schadelijk was voor de ogen.
• Dit leidde tot de Curaçaose gewoonte om huizen rood, geel, blauw en groen te verven.
• Tegenwoordig zijn huizen in alle kleuren overal op het eiland te zien.

1821 - SPECIALE VOOR CURAÇAO - DE EERSTE PRODUCTIE VAN MUNTEN:

• In een onbekende fabriek in de Verenigde Staten werden in 1821 in opdracht van de Gouverneur van Curaçao munten met een waarde van één real geslagen.
• Een jaar later volgde de opdracht voor munten van vijf cent.
• Op deze munten verscheen voor het eerst de naam "Curaçao".

1824 - BISSCHOP MARTINUS JOHANNES NIEWINDT:

• In 1824 kwam Monseigneur Niewindt naar Curaçao.
• Bij zijn aankomst was er slechts één rooms-katholieke kerk op het eiland.
• Toen hij in 1860 overleed, waren er zes kerken, elk met een eigen katholieke school.
• Niewindt probeerde met succes de levensomstandigheden, het onderwijs en de gezondheidszorg voor de Curaçaose bevolking te verbeteren

1826 - STOOMSCHIP CURAÇAO:

• De "Curaçao" was het eerste stoomschip dat de Atlantische Oceaan overstak van Curaçao naar Nederland.
• De overtocht duurde 28 dagen; zeilschepen deden er veertig dagen over.
• Na drie reizen, die met problemen gepaard gingen, werd de onderneming echter gestaakt.

1827 - DE EERSTE BANKBILJETTEN:

• De eerste bank op Curaçao heette simpelweg "De Bank" en de eerste directeur was Johannes van den Bosch.
• Toen hij in december 1827 op Curaçao aankwam, bracht hij ook vijf kisten met nieuwe bankbiljetten mee, gedrukt door Johan Enschede en Zonen in Nederland.
• Op de biljetten stond de datum 1827 voorgedrukt.
• Dat bleek nogal optimistisch.
• Toen de bank in 1828 haar deuren opende, moest ze het dus doen met biljetten die verkeerd gedrukt waren.

1834 - De Kamer van Koophandel van Curaçao werd opgericht. :

• 1834 - De Kamer van Koophandel van Curaçao werd opgericht om de gouverneur te adviseren over handelszaken.

1855 - ST. ELIZABETH ZIEKENHUIS

• 1855 - ST. ELIZABETH ZIEKENHUIS GESTART MET 1 PATIËNT EN 3 VERPLEEGSTERS.
• Op 3 december 1855 werd het St. Elisabeth Ziekenhuis, het eerste verpleeghuis op Curaçao, geopend in een huis aan de Yzerstraat 68 in Otrobanda.
• De zusters behoorden tot de congregatie All for All.
• In 1855 verhuisden ze naar een nieuw gebouwd ziekenhuis op de huidige locatie in het centrum van Otrobanda.
• De toenemende zorgbehoefte maakte regelmatige renovaties van het ziekenhuis noodzakelijk.
• In 1987 vertrok de laatste zuster naar Nederland.
• Het ziekenhuis heeft zijn rooms-katholieke traditie behouden.

1861 - WILLEMSTAD VOORSTAD PIETERMAAI:

• Begin 18e eeuw telde de ommuurde stad Willemstad meer dan 200 huizen en was er binnen de muren bijna geen ruimte meer om te bouwen.
• De eerste uitbreiding van de stad vond ongeveer een halve kilometer naar het oosten plaats, in de wijk Pietermaai.
• De wijk ontleent zijn naam aan Pieter de Meij, een scheepskapitein.

1862 - 1866 - AFBRAAK VAN DE OUDE STADSMURENU:

• De afbraak van de oude stadsmuren begon in mei 1861, maar verliep niet soepel.
• De werkzaamheden werden in 1862 tijdelijk stilgelegd vanwege een pokkenuitbraak.
• De daaruit voortvloeiende internationale quarantaine van het eiland, samen met het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog, had jarenlang een dramatische impact op de handelseconomie van Curaçao.
• Met minder schepen in de haven, minder goederen om op te slaan en minder geld in de zakken van handelaren, was er minder haast bij het afbreken van de muren.

1863 - DE AFSCHAFFING VAN DE SLAVERNIJ:

• Bij proclamatie van Koning Willem III werd de slavernij in de Nederlandse koloniën op 1 juli 1863 officieel afgeschaft.
• Op de Nederlandse Antillen kregen 11.634 slaven op deze datum hun vrijheid.

1870 - WILLEMSTAD - SCHARLOO:

• De grote architectuurhausse in Scharloo vond plaats na 1870, toen rijke zakenlieden uit andere delen van de stad erheen verhuisden.
• De meeste huizen werden gebouwd op ruime kavels in een klassieke stijl.

11871 - Het eerste theater op Curaçao:

• 1871 - Het eerste theater op Curaçao was het Teatro Naar, gebouwd door Jacob J Naar, in 1871.
• In 1920 werd dit theater omgebouwd tot filmzaal en kreeg het de naam Teatro Americano.
• Helaas brandde het gebouw in 1982 af

1872 - CARNAVAL:

• De viering van carnaval op Curaçao wordt voor het eerst vermeld in het zogenaamde "Publicatieblad 1872, nr. 27".
• Deze verordening maakte het mogelijk om carnavalsoptochten op openbare plaatsen te organiseren en te reguleren.

1873 - DE EERSTE POSTZEGELS VAN CURAÇAOU:

• De eerste postzegels van Curaçao werden uitgegeven op 23 mei 1873.
• Ze toonden Willem III in profiel en het woord "CURAÇAO" als uitgevende staat, zoals dat de daaropvolgende 77 jaar op alle postzegels stond.

1876 - Heilige Koningin van de Rozenkrans - Kathedraal van Curaçao:

• Tussen 1876 en 1882 werd de Koningin van de Allerheiligste Rozenkranskerk gebouwd in een stijl die doet denken aan de vroeggotische stijl.
• Oorspronkelijk gebouwd als kerk voor de parochie van Pietermaai, werd het in 1958 de kathedraal van het eiland..

1879 - CURAÇAOSCHE BANK

• De nieuwe president van de Curaçaosche Bank, Johan Cornelis Mensing, begon met het treffen van regelingen voor een nieuwe uitgifte van bankbiljetten.
• Deze uitgifte zou radicaal verschillen van de bestaande bankbiljetten.
• Het was de eerste uitgifte die volledig op gekleurd papier werd gedrukt en tevens de eerste uitgifte met een watermerk met de naam van de bank.
• Mensing was tevens verantwoordelijk voor de introductie van de naam Curaçaosche Bank.

1883 - VAN DEN BRANDHOFBRUG - DE EERSTE BRUG VAN CURAÇAO:

• De Van den Brandhofbrug, die Punda en Scharloo met elkaar verbindt, was de eerste brug op Curaçao.
• In 1928, toen de Wilhelminabrug werd voltooid, verloor deze aan belang.

• 1885-1890 - Het gouverneurspaleis aan de Sint-Annabaai, met de Fortkerk en Tempel Emanu-El

1887 - DE TRAMBAAN VAN CURAÇAO:

• De eerste tramlijn werd in 1887 geopend in Punda, een U-vormig traject van de Pietermaaiweg naar het Concordiaplein en vervolgens weer terug naar het westen via de Scharlooweg naar de Van Raderstraat.
• De spoorlengte was ongeveer 2 km.
• Op 1 juni begon een ander bedrijf, de Curaçaosche Paarden Spoorweg Maatschappij, met de exploitatie van een tram vanaf de Breedestraat in Otrabanda.
• Deze tramlijn hield het slechts zeven maanden vol.

1888 - KONINGIN EMMA BRUG - "DE PONTJESBRUG" OF "The SWINGING OLD LADY":

• De "Koningin Emma Brug", gebouwd in 1888 door Leonard Burlington Smith en vernoemd naar Koningin Emma (1890-1898), verbindt de wijken Punda en Otrobanda.
• De Koningin Emma Brug werd ook wel de "Pontjesbrug" of de "Swinging Old Lady" genoemd.
• In de beginjaren moesten voetgangers een klein bedrag betalen om op Curaçao de Pontjesbrug over te steken, tenzij je geen schoenen droeg – dan was het gratis!
• Tegenwoordig is de brug volledig kosteloos en een van de meest geliefde trekpleisters van het eiland.
• De brug heeft in de loop der jaren verschillende renovaties ondergaan om haar authentieke charme te behouden.
• In 2006 is de Pontjesbrug op Curaçao volledig gerenoveerd, zodat ze nog steeds veilig en functioneel blijft.
• Dankzij deze inspanningen blijft de Pontjesbrug een iconisch symbool van Curaçao’s geschiedenis en cultuur.

1896 - EDGAR SENIOR STICHT SENIOR & CO. - ECHTE CURAÇAO LIKEUR:

• In 1896 begon de familie Senior met de productie van wat tegenwoordig bekend staat als de echte Curaçao likeur.
• De naam "Curaçao" wordt geassocieerd met een blauwe tint vanwege de diepblauwe versie van de likeur met de naam Curaçao, ook wel bekend als Blue Curaçao.
• Sinds 1946 is de distilleerderij gevestigd op plantagehuis Chobolobo in Saliña

1897 - ELEKTRISCH LICHT:

• In 1893 kreeg Leonard B. Smith een overheidsconcessie voor vijfentwintig jaar om elektriciteit op te wekken.
• Dit resulteerde in september 1897 in de eerste elektrische verlichting op Curaçao.

ZOUTWINNING DE EERSTE WINSTGEVENDE INDUSTRIE:

• De zoutwinning op Curaçao liep altijd achter op die op Bonaire.
• Desondanks waren er vóór 1900 zestien zoutpannen op het eiland die samen jaarlijks maar liefst 30.000 tot 55.000 vaten van 130 kg zout exporteerden.
• Het zout werd onder toezicht van een voorman netjes in de zoutpannen gestapeld om later te worden verscheept naar Europa.
• Zoutpannen - In de 18e eeuw werden natuurlijke lagunes afgedamd om zoutpannen te creëren, zoals de zoutpannen van Jan Thiel.
• In het verleden werd de zoutpannen van Jan Thiel, gelegen ten oosten van Willemstad, gebruikt om zout te winnen uit zeewater.
• Water uit de oceaan werd naar de zoutpannen geleid en vervolgens afgesloten waardoor het water verdampte en het zout achterbleef.
• Jan Thiel(en) was de eerst bekende eigenaar van de belangrijke zoutplantage Damasco, die hier in de 18de eeuw gevestigd was.
• Er werd zout gewonnen uit zeewater.
• De zoutpannen worden nu niet meer gebruikt maar je kunt hun structuur nog wel zien.
  
• Het is nog steeds mogelijk om langs de zoutpannen te wandelen en te zien hoe het zout wordt gewonnen.
• Er zijn ook verschillende tours waarbij je meer leert over de geschiedenis van de zoutwinning op Curaçao.
• Als je op zoek bent naar een bijzondere bezienswaardigheid op Curaçao, dan zijn de zoutpannen bij Jan Thiel zeker een aanrader.
• Het is een uniek natuurverschijnsel dat je niet snel ergens anders zult vinden.
• De zoutpannen zijn gevuld met water dat rijk is aan zout en mineralen, wat zorgt voor de karakteristieke roze kleur van het water.
• Het is een bijzonder gezicht om te zien hoe het roze water zich uitstrekt tot aan de horizon.
• Een paradijs voor vogelliefhebbers
• De zoutpannen bij Jan Thiel zijn ook een paradijs voor vogelliefhebbers.
• Er zijn meer dan 80 verschillende vogelsoorten die in en rondom de zoutpannen leven.
• Het is een ideale plek om te gaan vogelspotten en om te zien hoe de vogels leven in hun natuurlijke omgeving.
• De meest voorkomende vogels die je hier kunt vinden zijn de flamingo’s, die bekend staan om hun prachtige roze kleur.
• Het is een geweldig gezicht om deze majestueuze vogels te zien vliegen over de zoutpannen.

1901 - CARNAVAL - DE EERSTE VIERING:

• Op 22 februari 1901 meldde "De Curaçaosche Courant" dat "volgens Spaans-Amerikaanse gebruiken" carnaval werd gevierd op het eiland.
• Deze viering was een initiatief van verschillende Venezolaanse burgers die tijdelijk op Curaçao woonden.
• De festiviteiten vonden plaats in een besloten eliteclub.

11901 - DE S.S. PRINZESSIN VICTORIA LUISE DE AANKOMST VAN HET EERSTE CRUISESCHIP:

• De "S.S. Prinzessin Victoria Luise" vertrok op 5 januari 1901 voor haar eerste reis vanuit Hamburg, met een tussenstop in Boulogne en Plymouth, en bereikte uiteindelijk New York op 17 januari.
• Op 26 januari vertrok ze vanuit New York naar West-Indië voor haar eerste cruise.
• In februari bereikte ze de haven van Curaçao met 200 passagiers aan boord.

Kunukuhuis:

• Een kunukuhuis (Papiaments: kas di kunuku) is een voormalige slavenwoning.
• Kunuku betekent 'plantage' (en ook 'platteland').
• Na de verovering van de eilanden door de Nederlanders werden door West-Indische Compagnie op grote schaal plantages aangelegd, voor de handel met Europa.
• Voor het werk op de plantages werden slaven uit Afrika gehaald die op het plantageterrein woningen bouwden, volgens de in West-Afrika gebruikelijke stijl.
• Voor de wanden werden op de eilanden voorkomende materialen, zoals hout, koraalsteen, kalksteen of leem gemengd met koeienmest op een vlechtwerk van takken gebruikt en mais- of rietstengels voor de daken.
• Deze materialen komen in de Papiamentse woorden terug: kas di yerba betekent "strohut", kas di torto betekent "lemen hut", kas di pal'i maishi betekent "hut van maisstengels".
• De oorspronkelijke kunukuhuizen hebben geen veranda en een keuken buitenshuis.
• Een ontwikkeling van de jaren na de Tweede Wereldoorlog is dat er woningen worden gebouwd volgens het kunukuconcept maar met binnenshuis een keuken en een veranda.
• Er wordt dan ook met materialen zoals steen en dakpannen gebouwd.

1910 - DE EERSTE AUTO:

• De eerste auto, een Ford, werd in 1910 door Charles en Monti Maduro naar Curaçao geïmporteerd.
• Op de foto zien we J.F. Everts, directeur van de Curaçaosche Inrichting voor Electriciteit, als chauffeur.

'Panama'-hoeden:

• Panamahoeden en brede sombrero's vormden in 1905 maar liefst 70% van de export, bereikten in 1906 80% en bereikten een piek van 1,6 miljoen in 1912 (totale waarde destijds 750.000 gulden of $ 425.000; nu $ 14 miljoen).

1916 - 1947 - SALÓN HABANA EERSTE BIOSCOOP:

• In 1916 opende de Venezolaan Alfredo Pellicer Hernandez, die eerder al filmvoorstellingen op het eiland had georganiseerd, de eerste bioscoop op Curaçao.
• Deze heette Salón Habana. De bioscoop werd in 1932 door brand verwoest.

1917 - MADURO'S BANK - DE ERSTE COMMERCIËLE BANK:

• Op 2 januari 1917, na een mislukte overnamepoging van de Centrale Bank van Curaçao, richtte Joseph Alvarez-Correa, met financiële steun van S.E.L. Maduro & Zonen, Maduro's Bank op, de eerste commerciële bank van het eiland.

1918 - KONINKLIJKE HOLLANDSE SHELL - DE AANKOMST VAN DE SHELL OLIERAFFINADERIJ:

• Op 15 mei 1915 werd besloten een raffinaderij op Curaçao te bouwen.
• De beste locatie voor de raffinaderij was het Asientoterrein aan de noordzijde van het Waaigat.
• Het eerste schip met een lading olie uit Venezuela wordt de haven van Curaçao in gesleept.
• Rechts werken baggerschepen aan de verbetering van de haven, 1918. Foto: Nationaal Archief Curaçao.

1922 - PHELIPPI BENITO 'FELIX' CHACUTO EEN HELD VOOR DE DOKWERKERS VAN CURAÇAO:

• In 1922 waren lokale havenarbeiders ontevreden en klaagden ze dat buiten-landers betere arbeids- omstandigheden hadden dan zij.
• Felix Chacuto speelde een leidende rol in de staking die leidde tot de eerste collectieve arbeidsovereenkomst in de geschiedenis van Curaçao.

1923 - EERSTE VLIEGTUIGEN OP CURAÇAO:

• In 1923 landden twee Amerikaanse watervliegtuigen in het Schottegat, onderdeel van de natuurlijke haven van Curaçao.
• Ze staan bekend als de eerste vliegtuigen die op Curaçao landden.

1928 - WATERDISTRIBUTIE - EERSTE ONTZILTINGSINSTALLATIE OP LAND TER WERELD:

• De eerste ontziltingsinstallatie op land werd in 1928 gebouwd op het eiland Curaçao.
• Saoedi-Arabië bouwde zijn eerste installatie in 1938.

1929 - DE VEROVERING VAN WATERFORT:

• door Aart G. Broek -
• Het verslag opent met een lange zin.
• ‘Op den avond van (zaterdag) den 8sten Juni (1929), tusschen 9 en 9.30 uur, wer­den de zich in het Waterfort op Curaçao bevindende (politie-)militairen, ten getale van 40, door een troep Venezolanen, die in een 2-tal autobussen het fort binnenge­reden wa­ren en die voorzien waren: enkele van vuurwapens en de overi­gen van lange kap­messen, macheta‘s, overvallen, terwijl geleidelijk aan, nadat het fort reeds in han­den van de bende gevallen was, meer Venezolanen in auto’s het fort binnenkwa­men.’
• Uit andere bron weten we dat vijf mannen van het Korps Militaire Politietroepen (KMP) zich in de post in het fort bevonden.
• Drie KMP’ers waren in de recherchekamer, 23 man KMP en 9 reguliere militairen bevonden zich in de eetzaal, de kantine of slaapzalen van de kazerne.
• Het fort bood hoofdzakelijk huisvesting aan de ongehuwde militairen en militaire politie.
• In Mundo Nobo bij Plantersrust was een woningcomplex voor gehuwde militaire politie gebouwd; vandaar de vermelding op de kaart.
• Enkele gehuwden woonden verspreid door de stad. Op zaterdagavonden werden allerhande, dronken en gewelddadige relschoppers in grote getalen opgepakt.
• Het aantal was zo groot dat zij per autobus naar de cellen in het Waterfort werden gevoerd.
• Hierdoor werd het geenszins als uitzonderlijk ervaren dat een autobus met het nodige kabaal het fort kwam binnenrijden, zoals de Venezolanen onder leiding van Rafael Simón Urbina deden.
• KLEWANGHOUWEN / Het verslag vervolgt: ‘De overval was onverwacht.
• De militairen boden geen georganiseerde tegenstand.
• Wel werden individueele pogingen tot verzet gedaan, doch zonder resultaat.
• De Venezola­nen waren dan ook spoedig meester in het fort.
• De overval kostte aan 2 onderofficieren en 1 mindere het leven.’
• De overleden mannen werden niet bij naam genoemd, maar ze zijn natuurlijk wel bekend.
• Sergeant-majoor Lieuwe Vaas en de militairen Jacob Marcusse, sergeant, en Jacobus J. van Zuilen, fuselier, lieten het leven.
• Voor deze drie doden werd op Curaçao een ge­denkteken opgericht op het militair kerkhof in Otrobanda.
• Van de aanval op Marcusse blijkt niet alleen de machete bewaard te zijn gebleven in het Marechausseemuseum in Buuren in de Nederlandse provincie Gelderland.
• Daar bevindt zich ook een prozaïsch verslag van zijn dood.
• 'Op den avond van den overval zat Marcusse in gezelschap van twee brigadiers in één der zich naast de politiewacht van het Waterfort bevindende bogen aan tafel, om zijn boterham te nuttigen. Vli>Hij was gezeten op een stoel en met den rug naar den ingang van den boog gekeerd.
• Een zevental Venezolanen verscheen aan den ingang van dien boog, versperden dezen, terwijl één hunner Marcusse in den rug aanviel, hem een sabelhouw op het hoofd toebracht en hem, toen hij ter aarde was gestort, met klewanghouwen zwaar verwondde.
• Hij is niet in staat geweest zich op eenigerlei wijze te verdedigen; (…).
• Terwijl Marcusse badend in zijn bloed lag te kreunen, is hij geruime tijd later door een geneesheer per ambulance-auto naar het Sint Elisabeth-gesticht vervoerd.’
• In dit ziekenhuis overleed hij de maandag daarop.
• WAPENS EN MUNITIE - Terug naar het koloniaal verslag:
• ‘De ijlings toegeschoten troepencommandant (A.F. Borren), die zich tijdens den over­val te zijnen woonhuize (in Mundo Nobo), ongeveer drie kilometer van het Waterfort verwijderd, bevond en die van het incident telefonisch verwittigd was geworden, werd in het fort door de Venezolanen overmand en van zijn vuurwapens ontdaan.’
• Mr. W. M. A. Weitjes, rechter in de Antillen, was bij Borren op bezoek en reed met hem mee het fort in.
• ‘Terwijl de aandacht van de Venezolanen op Borren was gevestigd,’ zo schrijft Weitjes in een brief aan een oud-collega, ‘ontkwam ik aan de andere zijde uit zijn automobiel.
• Ik was slechts met een ploerten­dooder gewapend, en overigens ken ik mijzelf generlei heldhaftigheid toe, zoodat de vlucht zeer op mijn weg lag.
• Ik heb eenige uren vertoefd in eene woning vlak bij het munitiemagazijn gelegen.’
• We lezen verder in het verslag:
• ‘(…) De aanvoerder van de Venezolanen, meester van het fort, liet door tusschenkomst van den troepencommandant, die zich in zijn macht be­vond, den toenmaligen Gouverneur (L. A. Fruytier) mededeelen, dat, indien men hem en zijne aanhangers met de wapens en munitie, welke zij in het fort buitgemaakt hadden, ongehinderd het eiland liet verlaten, er verder geen ongeregeldheden plaats zouden hebben; zoo niet, dan zou hij order geven tot plundering van de stad en tot het in brand steken van de installaties van de Curaçaosche Petroleum Indu­strie Maatschappij.’
• Het dreigement noodde tot inschikkend handelen.
• ‘De Gouverneur vond het raadzaam maatregelen te treffen tot het vertrek; bijge­volg werd het in de haven liggende stoomschip Maracaibo – hebbende de Venezolaansche aanvoerder dit schip aangewezen voor het vertrek van hem en zijn volgelingen – daartoe gereed gemaakt.
• Urbina en zijn aanhangers begaven zich daarop met den Gou­ver­neur en den troepencommandant naar (het schip) de Maracaibo, waar eenige door de Vene­zola­nen gevangen genomen (politie-)militairen bezig waren de buit gemaakte wa­pens en munitie in te laden.
• Om 2 uur ’s nachts verliet de Maracaibo de haven, met zich voerende den Gou­verneur, den troepencommandant, 11 (politie-)militairen en ongeveer 250 Vene­zo­la­nen met hun buit, (…).’
• BLAMAGE / Het koloniaal jaarverslag preciseert de buit niet, maar die is wel bekend: 197 geweren, 4 mitrailleurs, 38 pistolen, 75 klewangs, ca. 7.000 patronen, en een bedrag van ca. f. 3.500 uit de brandkast van de Vreemdelingen­dienst.
• Het een en ander was bedoeld ter ondersteuning van een opstand van Urbina en de zijnen tegen de zittende Venezolaanse regering.
• De volgende dag, zondag 9 juni, om 7 uur in de avond, keerde het schip met de gouverneur en de politiecommandant en zijn mannen terug.
• In het moederland was ‘met leedwezen’ kennis genomen van het noodlottige einde van de drie man­nen.
• Wat in het moederland toch bovenal stak was dat een ‘rovers­bende’ de Neder­landse kolo­niale macht in z’n hemd had gezet, zowel internationaal als voor het eigen thuisfront én, niet in de laatste plaats, de eilandbewoners.

1929 - CHARLES LINDBERGH OP CURAÇAO:

• Op 28 september 1929 landde Charles Lindbergh met een tweemotorige Sikorsky op Curaçao, op het "Scadta-eiland" (oostelijk deel van het Schottegat).
• S.E.L. Maduro & Zonen was onlangs handelsagent geworden van Pan American Airways en wilde dit met deze vlucht promoten.
• Hun directeur in New York, S.E.L. Maduro ("Momon Lau"), had deze vlucht georganiseerd als onderdeel van een publiciteitscampagne.
• Charles Lindbergh werd wereldberoemd door zijn oversteek van de Atlantische Oceaan van New York naar Parijs, de eerste transatlantische vlucht, in mei 1927. Lindbergh werd verwelkomd door gouverneur Brantjes en S.A.L. ("Mongui") Maduro.

1931 - ROXY THEATERK:

• Het Roxy Theater in Pietermaai, werd officieel geopend op 7 november 1931 als Stadsschouwburg, maar werd later ook als bioscoop gebruikt.
• Ernaast stond het Naar Theater - gebouwd in 1871 en in 1920 omgebouwd tot Teatro Americano, een bioscoop
• Het Roxy theater werd gebouwd in Moorse stijl, en verving Teatro Americano als bioscoop.
• In 1982 werd het Roxy Theater door brand verwoest.

1933 - CUROM, EERSTE RADIOSTATION:

• In februari 1933 werd "Curom" (Curaçaosche Omroep) opgericht om de belangen van eigenaren van radio- en telegrafieapparatuur te behartigen.
• Later ontwikkelde Curom zich tot een omroeporganisatie.
• Op 1 maart 1937 opende gouverneur Wouters officieel het eerste radioprogramma van Curom.

Aankomst van Snip op Curaçao - december 1934:

• De Snip werd door KLM (Koninklijke Luchtvaartmaatschappij) gebruikt voor een speciale kerstpostvlucht naar Curaçao in 55 uur en 58 minuten, na speciaal voor de reis een nieuwe motor te hebben gekregen.
• Het was KLM's eerste transatlantische vlucht.
• Het voorste deel van de romp van de Snip wordt bewaard in het Curaçao Museum..

1936 - DE GROTE BRAND BIJ SHELL:

• In 1936 gooide de bemanning van de MS Colombia, die voor anker lag in het Schottegat, een brandende baal katoen overboord.
• De olie die op het water dreef, vatte vlam.
• Het duurde dagen voordat de brand onder controle was; huizen moesten worden ontruimd, maar er vielen geen slachtoffers.

1937 - EERSTE VERKIEZINGEN:

• De invoering van het gedeeltelijk kiesrecht in 1936 leidde in 1937 tot de eerste verkiezingen op Curaçao.
• Tijdens deze verkiezingen maakten politieke partijen hun debuut en probeerde de politieke elite voor het eerst de steun van de stemgerechtigde bevolking te winnen.
• Aan deze verkiezingen namen twee partijen deel:
• de Katholieke Partij, opgericht in 1936, en de Politieke Eenheid Curaçao, die voornamelijk uit niet-katholieken bestond en in 1937 werd opgericht.

1938 - GEBOTTELD OP CURAÇAO - EERSTE COCA-COLA FRISDRANK:

• Oprichter Victor Pinedo verkreeg de franchiserechten om Coca-Cola op Curaçao te verkopen.
• Op 12 oktober 1938 werd Coca-Cola voor het eerst op het eiland gebotteld door Curaçao Beverage Bottling & Co. N.V.

1940 - GEORGE J.L. MADURO:

• George J.L. Maduro was een rechtenstudent uit Curaçao die als officier diende tijdens de Slag om Nederland in 1940 en zich onderscheidde in het afslaan van de Duitse aanval op Den Haag.
• Hij ontving postuum de medaille van Ridder 4e klasse in de Militaire Willems-Orde, de hoogste en oudste militaire onderscheiding in het Koninkrijk der Nederlanden.
• De miniatuurstad Madurodam in Den Haag, evenals het Maduroplein in Scheveningen, zijn naar hem vernoemd.
• George J.L. Maduro (1916 - 1945); de enige Nederlander van Antilliaanse afkomst die postuum werd onderscheiden met de Ridder 4e klasse van de Militaire Willems-Orde.

1940 - INTERNATIEKAMPEN WOII:

• Van mei 1940 tot februari 1947 werden verschillende groepen van Curaçao en Aruba geïnterneerd in speciale kampen. Personen die als een "bedreiging voor de vrede en veiligheid" werden beschouwd, werden tijdens de oorlog opgepakt en in deze kampen opgesloten.

Joodse vluchtelingen op Curaçao:

• De groep Joodse vluchtelingen die per boot naar Willemstad was gevlucht, arriveerde op twee schepen.
• Het Nederlandse schip Hr. Ms. Crijnssen bracht in juli 1940 17 Joodse vluchtelingen aan land.
• Het Spaanse schip S.S. Cabo de Hornos zette in november 1941, 86 Joodse vluchtelingen aan land.
• Beide schepen stuitten op tegenstand vanuit Willemstad en pas na intensieve diplomatieke onderhandelingen mochten de vluchtelingen aan land.

1942 - 16 FEBRUARI - BETROKKENHEID BIJ DE TWEEDE WERELDOORLOG:

• Op 16 februari 1942 bereikte de Tweede Wereldoorlog Curaçao en Aruba.
• Torpedoaanvallen door Duitse U-boten vernielden schepen voor de kust van Aruba en op Curaçao werd de Rafaela, een Nederlandse stoomtanker, getorpedeerd.

1946 - DE CABO DE HORNOS EEN VAN DE GROOTSTE ONGEVALLEN MET DE KONINGIN EMMA BRUG:

• In februari 1946, is het schip "Cabo de Hornos", (die eerder joodse vluchtelingen had gebracht in 1941), om nog een andere, volledig ongerelateerde reden. tegen de Koningin Emmabrug gebotst, met aanzienlijke schade.
• Enkele pontons werden afgescheurd, de reling raakte beschadigd en het schip drong zelfs enkele meters door het wegdek.
  
• In januari 1889, was er weer een ongeluk met de Koningin Emmabrug.
• Het was de postboot "Prinses Wilhelmina", die vanuit Bonaire kwam, die tegen de brug aan botste.
• De schade bleef beperkt en de brug was binnen enkele weken gerepareerd.

1916 - 1947 - SALÓN HABANA EERSTE BIOSCOOP:

• In 1916 opende de Venezolaan Alfredo Pellicer Hernandez, de eerste bioscoop op Curaçao.
• Deze heette Salón Habana.
• De bioscoop werd in 1932 door brand verwoest.
• Na een renovatie werd de naam veranderd in Cinelandia.

1949 - 27 maart - ALGEMEEN KIESRECHT:

• De eerste verkiezingen voor het parlement van het Territorium Nederlandse Antillen vonden plaats met algemeen kiesrecht
• In 1948 werd het algemeen vrouwen- en mannenkiesrecht ingevoerd.

1949 - Stichtingscommissie Carnavalsfeesten PRINS CARNAVAL:

• In 1949 werd de Stichting Carnavals feesten opgericht om carnaval te vieren met een gekozen Prins Carnaval.
• Het was de bedoeling om de hele bevolking bij de viering te betrekken.
• De viering bleef elitair en de belangstelling nam in de jaren vijftig af.

1950 - ERGILIO HATO 'EL PANTERA NEGRA':

• Ergilio Hato werd een legende als voetbalkeeper in Zuid-Amerika en het Caribisch gebied en staat bekend om zijn bijnaam "El Pantera Negra" (De Zwarte Panter).
• Hij kreeg verschillende contracten in het buitenland aangeboden, maar weigerde prof te worden en koos ervoor om op zijn geboorte-eiland te blijven.
• Het nationale stadion van Curaçao is naar Ergilio Hato vernoemd.

1951 - EERSTE VROUWELIJKE POLITICUS OP CURAÇAO:

• Mevr. Angela Altagracia de Lannoy-Willems werd in 1951 het eerste vrouwelijke lid van de Regeringsraad van de Nederlandse Antillen.
• De Regeringsraad is te vergelijken met wat we tegenwoordig de Raad van Ministers noemen.
• Ze was lid van de NVP (Nationale Volkspartij) en bleef tot 1954 in de Tweede Kamer.

1954 - RADIO HOYER - EERSTE RADIOSTATION IN HET PAPIAMENTS:

• Radio Hoyer werd in 1954 opgericht door de heer Horacio Erasmo Hoyer.
• De officiële opening vond plaats op 10 maart van dat jaar.
• Het was het eerste radiostation dat in het Papiaments uitzond.
• Vijf jaar later sloeg Horacio Hoyer zijn vleugels uit en op 10 maart 1959 ging de nieuwe Radio Hoyer 2 in het Nederlands de lucht in.

1954 - "DOCTOR" DA COSTA GOMEZ VADER VAN DE AUTONOMIE:

• De heer Dr. Moises Frumencio da Costa Gómez was medeoprichter van de NVP (Nationale Volkspartij) in 1948 en voorzitter van de Antilliaanse delegatie tijdens de Rondetafel-conferenties van 1946 tot 1954.
• Deze conferenties leidden tot de autonomie van de Nederlandse Antillen, bekrachtigd in het zogenaamde Statuut van 1954.

1954 - DR. EFRAIN JONCKHEER:

• Dr. Efrain Jonckheer was de oprichter van de DP (Democratische Partij).
• In 1944 werd hij lid van het Parlement van de Nederlandse Antillen.
• Dr. Jonckheer nam als lid van de Antilliaanse delegatie deel aan de Ronde Tafel Conferenties.
• Hij was nauw betrokken bij de voorbereidingen voor de totstandkoming van het Statuut.
• Op 8 december 1954 werd hij premier van de Nederlandse Antillen en een week later ondertekende hij het Statuut voor het Koninkrijk. Dr. Jonckheer was premier van vier coalities die de regering van de Nederlandse Antillen vormden.

1955 - KONINGIN JULIANA & PRINS BERNHARD EERSTE KONINKLIJK BEZOEK:

• In oktober 1955 bezochten Koningin Juliana der Nederlanden en haar echtgenoot Prins Bernhard Curaçao.
• Ze werd enthousiast ontvangen door de lokale bevolking.

1955 - HET AUTONOMIE-MONUMENT:

• Het Autonomie-monument is ontworpen door architect J. Fresco en werd op 9 oktober 1955 onthuld door H.M. Koningin Juliana der Nederlanden.
• Het werd ontworpen ter gelegenheid van de invoering van het Statuut op 15 december 1954.
• De Nederlandse Antillen werden met dit belangrijke rechtsdocument van het Koninkrijk autonoom wat betreft hun interne aangelegenheden.

1955 - EDUARDO "BÈTO" ADRIANA LEGENDARISCHE SPORTMAN:

• Van 1950 tot en met 1965 (behalve 1957) was Bèto Adriana Curaçaos zwaargewichtkampioen gewichtheffen.
• Op Antilliaans niveau was hij echter van 1950 tot en met 1965 direct nationaal kampioen.

1958 - AMSTEL BROUWERIJ:

• Amstel Bierbrouwerij Curaçao" werd op 2 april 1958 opgericht door J.A.J. Sprock en Amstel Brouwerij N.V. Amsterdam.
• Het was de enige brouwerij ter wereld die 100% gedestilleerd zeewater gebruikte.
• De brouwerij moest in 2005 haar deuren sluiten vanwege financiële verliezen en concurrentie van grotere brouwerijen in de regio.

1960 - EERSTE ANTILLIAANSE VERFFABRIEK:

• Prins Bernhard legde in 1960 de eerste steen voor de Antilliaanse Verffabriek.

1964 - ANTILLIAANSE LUCHTVAART MAATSCHAPPIJ N.V. ALM DUTCH ANTILLEAN AIRLINES:

• Op zaterdag 1 augustus 1964 startte de "Antilliaanse Luchtvaart Maatschappij N.V." haar activiteiten met een eerste vlucht van de PJ-CVC "Curaçao" (geschilderd in de ALM-kleuren: blauw, wit en oranje) van Curaçao naar Aruba.
• Aan boord bevonden zich de directie en het commerciële personeel van ALM, alsmede een aantal vertegenwoordigers van de pers.

1965 - SENTRO PRO ARTE:

• Het Sentro Pro Arte-gebouw is een theater aan de Schouwburgweg, buiten Willemstad. Het werd gebouwd in 1965 en is ontworpen door architect F.F. Zingel.
• Het gebouw werd voornamelijk gebruikt voor kunstevenementen, maar ook voor diploma-uitreikingen en missverkiezingen.

1965 - ELIS JULIANA CURAÇAO'S CULTURELE ICOON:

• Ellis Juliana werd beschouwd als antropoloog, documentairemaker, filosoof, pedagoog, dichter, schrijver, etnomuzikant, archeoloog, redenaar, beeldhouwer en schilder.
• Hij was een echte renaissanceman.
• Hij verrijkte de lokale beeldende kunst met zijn sculpturen en tekeningen van koraalsteen.
• Zijn eerste tentoonstelling vond plaats in 1965 en er volgden er nog vele, zowel lokaal als internationaal.

1968 - ANNE MARIE BRAAFHEID - MISS CURAÇAO 1968 :

• EERSTE ZWARTE VROUW OOIT DIE DE EERSTE RUNNER-UP BIJ DE MISS UNIVERSE-VERKIEZING BEHAALT
• Anne Marie is de succesvolste Miss Curaçao ooit.
• Ze werd de tweede zwarte deelneemster die een van de vijf finalisten bereikte en ze is de eerste zwarte vrouw ooit die de eerste runner-up positie behaalde bij de Miss Universe-verkiezing.

1969 - CURAÇAO'S OPSTAND TRINTA DI MEI:

• De dag die bekend staat als "Trinta di Mei" (30 mei) was een reeks rellen die duurde van 30 mei tot 1 juni 1969.
• Ze ontstonden uit een arbeidsconflict op het door Nederland bestuurde Caribische eiland Curaçao.
• Wereldwijd, en dus ook op Curaçao, waren de jaren zestig een tijdperk van maatschappelijke verandering.
• Talrijke sociale bewegingen ageerden tegen sociale machtsstructuren die gebaseerd waren op kleur, klasse, en geslacht.
• Op Curaçao wordt geen andere gebeurtenis sterker geassocieerd met deze periode als de opstand van Trinta di Mei, 30 mei 1969.
• De arbeidsconflicten die tot de opstand van 30 mei 1969 leidden, vonden hun oorsprong in de ontwikkelingen van de tweede helft van de jaren zestig.
• De Shell-olieraffinaderij, toen de grootste werkgever op Curaçao, besteedde een gedeelte van het werk uit aan verschillende onderaannemers, onder andere aan “Werkspoor Caribbean” (WESCAR).
• Door de uitbesteding waren werknemers die eerder voor de Shell hadden gewerkt, gedwongen om bij de onderaannemers dezelfde arbeid te verrichten tegen een lager loon.
• In de eerste week van mei 1969 ontstond er een impasse in de onderhandelingen tussen WESCAR en de Curaçao Federation of Workers (CFW) over de collectieve arbeidsovereenkomst (CAO), die op 6 mei 1969 zou aflopen.
• Voor CFW gold het principe van “equal work equal pay” en ze eiste daarom een loon dat gelijk was aan wat de Shell betaald had voordat de banen aan WESCAR werden uitbesteed.
• Toen WESCAR dit weigerde, kondigde de CFW in de laatste week van mei een algemene staking af voor alle leden. Al gauw volgde een sympathie-staking van de Shell-arbeidersvakbond “Petroleum Workers Federation of Curaçao” (PWFC).
• Politici, journalisten en activisten zoals Stanley Brown en Emily Henriquez, redacteuren van het linkse antikoloniale tijdschrift Vitó, steunden de stakende arbeiders.
• Op de ochtend van 30 mei 1969 verzamelden zich ongeveer vijfduizend stakers bij de hoofdingang van het Shell-terrein voor een protestmars naar het regeringscentrum in Fort Amsterdam, onder leiding van Ewald Ong-a-Kwie, leider van de CFW.
• De leiders van de havenarbeiders, Wilson “Papa” Godett en Amador Nita, sloten zich toen aan.
• De protestmars liep gaandeweg meer en meer uit de hand en escaleerde tot een ware opstand toen er bij Parera twee doden vielen, Manuel Gutierrez en Orlando Gerardina. Wilson “Papa” Godett werd in de rug geraakt door een politiekogel, toen hij met de handen omhoog de menigte probeerde te kalmeren.
• Nu de zaak zo escaleerde, stemden Shell en WESCAR alsnog in met de eisen van gelijk loon voor gelijk werk.
• Het was echter al te laat.
• Een woedende menigte stroomde Punda en Otrobanda binnen. Gebouwen werden in brand gestoken en winkels werden geplunderd.
• De Gouverneur kondigde de noodtoestand af, het leger werd ingeschakeld, en mariniers uit Nederland werden ingevlogen om de opstand te bedwingen.
• Nadat de vakbondsleiders op de radio hadden bekendgemaakt dat Shell en de onderaannemers met de eisen van de vakbonden hadden ingestemd, keerde de rust terug.
• In de nasleep van de opstand ontstond er een nieuwe politieke partij, Frente Obrero Liberashon Trinta di Mei, geleid door Wilson Godett, Stanley Brown en Amador Nita, die zou opkomen voor de belangen van de arbeidersklasse.
• 30 mei wordt nu gezien als het kantelmoment waarop de raciaal gesegmenteerde koloniale machtsstructuur plaats moest maken voor een maatschappij waarin meer rekening werd gehouden met de belangen van de Afro-Curaçaose arbeidersklasse.
• In 1994 werd Trinta di Mei tot nationale herdenkingsdag verklaard. Alhoewel er onder Curaçaoënaars nog steeds meningsverschillen bestaan over de details, wordt Trinta di Mei toch algemeen beschouwd als een belangrijk keerpunt in de politieke geschiedenis van Curaçao.

1969 - EEN VAN DE SLEUTELSPELERS IN DE ANTILLAANSE POLITIEK - WILSON "PAPA" GODETT:

• Wilson "Papa" Godett was medeoprichter van de politieke partij "Frente Obrero y Liberacion 30 di Mei" (Arbeidersfront en Bevrijding 30 mei).
• Hij speelde een leidende rol in de opstand op Curaçao op 30 mei 1969.

1970 - BERNADITO M. LEITO - DE EERSTE ZWARTE GOUVERNEUR:

• Ben Leito, de eerste zwarte gouverneur, werd in 1970 benoemd na de intrekking van de benoeming van de heer E. Jonckheer.
• Gouverneur Leito werd een van de langstzittende gouverneurs.
• Hij bleef deze functie vervullen tot 1983.
• Toen werd de termijn voor het gouverneurschap in principe vastgesteld op 6 jaar.

1970 - ANNO ELIGIO KIBBELAAR - DE EERSTE ZWARTE GEZAGHEBBER:

• Luitenant-gezaghebber Anno E. Kibbelaar was de eerste gekleurde gezaghebber van het Eilandgebied Curaçao (1970-1976).
• Hij werd een van de gezichten van de nieuwe 'Antillianisering' of 'Creolisering' binnen de regering die begon na de opstand van 30 mei 1969.

1971 - Carnaval:

• In 1971 werd onder leiding van Omalio Merien het "Komité Karnaval Kòrsou" Comité Carnaval Curaçao) opgericht en brak er een nieuw tijdperk aan voor de festiviteiten. De slogan van het carnaval van 1971 was "KARNAVAL PA UN I TUR I PA UNI TUR" (Carnaval voor iedereen en verenigt iedereen).
• De Tumba werd geïntroduceerd als mars.
• Eenvoudige optochten vonden plaats in de straten; beginnend in Otrobanda, over de Emmabrug richting Marie Pampoen.

1973 - DICHTER, ROMANSCHRIJVER EN TAALBEWUST - FRANK MARTINUS ARION:

• Frank Martinus Arion verhuisde in 1955 naar Nederland en keerde in 1981 terug naar Curaçao, waar hij directeur werd van het Curaçao's Taalinstituut, dat het gebruik van de moedertaal Papiaments bevorderde.
• Zijn werken omvatten De laatste vrijheid en Dubbelspel.
• Deze laatste roman wordt beschouwd als zijn magnum opus en werd gepubliceerd in 1973.
• De film werd in 2017 ook verfilmd.
• Hij schreef zowel in het Papiaments als in het Nederlands

1974 - KONINGIN JULIANABRUG:

• De discussies voor een vaste oeververbinding stammen al van de jaren dertig.
• Het toegenomen scheepvaartverkeer, door de komst van de olieraffinaderij, alsmede het toegenomen autoverkeer zorgde voor lange files en wachttijden op de Handelskade.
• Als de Emmabrug open stond voor de scheepvaart, kon het wachten in de auto voor een “foute” brug, zoals het in de volksmond werd genoemd, oplopen tot wel 45 minuten.
• Diverse plannen voor een vaste brug over de Annabaai of zelfs een tunnel onder de Annabaai, nabij het Water – en Riffort, werden opgesteld.
• Uiteindelijk werd gekozen voor het ontwerp van een hoge stalen brug uit 1961.
• In 1962 werd begonnen met het grondwerk.
• In 1964 werden de 50 stalen secties in Nederland gebouwd.
• Deze werden per schip naar Curaçao vervoerd.
• Nadat de bruglandhoofden in 1966 waren afgebouwd, begon het werk om de 25 secties aan de Punda-zijde te monteren.
• Bij het aanbrengen van sectie 23, brak op 6 november 1967 de verankerde ophanging van deze brughelft en kwam 1600 ton staal met donderend geraas naar beneden vallen, gedeeltelijk in de Annabaai.
• De brug was ingestort. 15 bruggenbouwers waren bij deze ramp omgekomen.
• Nadat een onderzoekscommisie had gerapporteerd over de oorzaak van de ramp werd in 1969 aangevangen met de hernieuwde montage.
• Nu begon men aan de Otrobanda-zijde te bouwen.
• In 1972 was de brug afgebouwd.
• Het stelsel van aanvoerwegen werd daarna afgerond.
• De brug werd op 2 maart 1974 opengesteld voor autoverkeer.
• De officiële opening vond plaats op Koninginnedag, 30 april 1974.

1974 - KOOKBOEK - SMULLEN OP ZIJN ANTILLIAANS:

• 1974 - Het kookboek - "Smullen op zijn antilliaans - Receptenboek ook ten dienste van het nijverheidsonderwijs op de nederlandse antillen" verschenen - het meest bekende 3de druk.
  Klik op foto voor de recepten ->
  

1985 - NA 70 JAAR SLUIT SHELL HAAR RAFFINADERIJ OP CURAÇAO:

• Royal Dutch Shell besloot in 1985 haar activiteiten op Curaçao te beëindigen.
• Shells aankondiging kwam op een cruciaal moment;
• de kwetsbare economie van Curaçao stagneerde al enige tijd.
• Verschillende inkomstengenererende activiteiten leden in deze periode nog zwaarder:
• het toerisme vanuit Venezuela stortte in na de devaluatie van de bolivar, de luchtvaartsector ging achteruit met nadelige gevolgen voor de winst van de Antilliaanse Luchtvaartmaatschappij en de Curaçaose Droogdok Maatschappij leed grote tegenslagen.
• In 1985 werd de Curaçaose overheid eigenaar van de raffinaderij, die vervolgens werd omgedoopt tot Refineria di Kòrsou NV. Sindsdien is de raffinaderij verhuurd aan de Venezolaanse oliemaatschappij "Petróleos de Venezuela SA of PDVSA".

1985 - PETROLEOS DE VENEZUELA SA PDVSA OP CURAÇAO:

• De eerste huurovereenkomst voor de raffinaderij en de terminals tussen Refineria di Kòrsou N.V. en PDVSA werd in oktober 1985 gesloten en had een looptijd van vijf jaar.
• Refineria Isla (Curaçao) S.A., een dochteronderneming van PDVSA, was belast met de exploitatie van de raffinaderij.
• Het contract was gebaseerd op de afspraak dat beide overheden andere economische sectoren van het eiland zouden stimuleren en ontwikkelen om een vangnet te creëren voor het geval de raffinaderij aan het einde van de huurperiode zou sluiten.